Η Ζωή ένα ταξίδι

Η ζωη σου ειναι ενα ταξιδι.  
Επιλεγεις τον "προορισμο", βγαζεις τα "εισητηρια" φτιαχνεις τις "βαλιτσες" με αυτα που νομιζεις οτι χρειαζεσαι παιρνεις το "διαβατηριο" κ ξεκινας....
Ποτε δεν εισαι σιγουρος αν αυτο που φανταστηκες οταν επελεγες τον προορισμο θα αντανακλα το ιδιο κ στην πραγματικοτητα. Σημασια εχουν αυτα που επελεξες να παρεις μαζι ωστε ο προορισμος σου να γινει πιο ομορφος για σενα κ τους συνταξιδιωτες.
Ακομα κ ενας φαινομενικα ασχημος προορισμος μπορει να γινει ο παραδεισος αν προσπαθησεις να δεις πισω απο μουντο ουρανο, τον ανεμο που φυσαει δυνατα, την βροχη που πεφτει με μανια, απο τους ασχημους δρομους, τα χαλασμενα κτιρια, τους σκηθρωπους ανθρωπους.
Εκει ειναι ολο το νοημα του ταξιδιου σου.!!!
Ψαξε να βρεις την ηλιαχτιδα στον συννεφιασμενο ουρανο ή ακομα καλυτερα απολαυσε τα συννεφα καθως χορευουν στον ουρανο, απολαυσε τον αερα που χαιδευει το κορμι σου, ασε την βροχη να ξεπλυνει οτι βρωμικο σε ακουμπησε, περπατησε στους δρομους που εχουν ιστοριες να σου πουν, εξερευνησε τα χαλασμενα κτιρια κ δες τις αναμνησεις που κουβαλανε κ τελος χαρισε ενα χαμογελο στους σκηθρωπους ανθρωπους επλιζοντας οτι καποιον θα κανεις ευτυχισμενο......

Candles ABATON

Τα κομμάτια της Ζωής μου..Το παζλ μου

Οι άνθρωποι που επέλεξα, κ ίσως  κάποιοι με επέλεξαν κ τελικά ήρθαν στην Ζωή μου αντανακλούν αυτό που είμαι εγώ.....
Είναι ένα παζλ...που δεν έχει πολλά κομμάτια αλλά αυτά τα λίγα είναι τόσο σημαντικά.!

Το καθένα από αυτά τα κομμάτια με βοηθάει να γίνομαι καλύτερη...
Είναι οι φιλίες μου...οι άνθρωποι που αν τους ενώσεις φτιάχνουν μια Τόνια...
Μέσα από εσάς βλέπω εμένα...Ο καθένας σας έχει ένα κομμάτι του εαυτού μου...ίσως κ εσείς να βλέπετε στον χαρακτήρα σας ένα κομμάτι του εαυτού μου...
Οι φιλίες μου...το παζλ μου....
Αυτό το παζλ θέλω να μείνει εκεί, δίπλα στο ταξίδι της Ζωής μου, να μου χαρίζει στιγμές γεμάτες συναισθήματα...γιατί χωρίς αυτό  η Ζωή μου είναι μισή....
Να με συνεφέρει όταν εγώ χάνω τον δρόμο μου..
Να με γεμίζει με θετική ενέργεια όταν η δικιά μου έχει στερέψει...
Να μου χαρίζει απλές στιγμές γεμάτες αισθήματα....
Να μου μαθαίνει καινούρια πράγματα....
Να με δέχονται όπως είμαι(αλλά κ να με αλλάζουν) ..με τα καλά μου και τα άσχημα...και τέλος..
Να με κάνουν αυτό που είμαι....


Αυτό δεν είναι ευχαριστήριο γράμμα
Είναι μια παράκληση...κ ίσως διαταγή :):)... να μην φύγετε ποτέ από κοντά μου
Σας ευχαριστώ που δέχεστε να είστε τα κομματάκια στο παζλ μου